Of Dünya Of,Neydik Ya Biz?

Merhaba okurlarım.Biliyorum 2 gündür yazmıyorum çünkü takdir edersiniz ki benim de bir seks hayatım ve Dünyam var.Ama ne olursa olsun bu 2 günde düşünmekten hiç vazgeçmedim.Son günlerde hep rengimi düşünüyordum.Ama bunun cevabı çok netti aslında.Ben rengarenktim,herkesin olması gereken…Manzaralarımız gerçekten güzel ama.Bütün cezirleri ve gelişleri görebiliyor,izleyebiliyoruz.Sahi her zaman ki prensiplerimiz neydi?Kim doruk noktasına ulaşabildi bu doyumsuz hayatında?Hep bir yenilik çıkardın değil mi?Tut elimi de götür beni Haziranlara…Emekçiyim ama ben umutlarım bitmişti,kalbim devreye girdi ve sahneye çıktı.Bu gün bir şey daha fark ettim.Sen bir aysın,ben ise Güneş.Bu yüzden hiç kavuşamayacağız.Kafa sesim bu günlerde hiç susmuyor.Yaldır yaldır bir yerlere koşturuyorum.Sanırım yine bir alkol alıp hiç ardıma bakmadan bir gemiye bineceğim ve siktir olup gideceğim bu diyarlardan.Ruhlara atılan bu çiziklerin bedelini kim ödeyecekti?O kadar çok kaybettim ki,bir süreden sonra bu zevk vermeye başladı.Her şey kendiliğinden kayboluyordu sanki hayatımda.Her kaybedişin de bir son olduğunu biliyordum oysa ki.Kanımın kızıllığını göremeyecek kadar körmüş herhalde kaybettiğim şeyler diyorum kendi kendime.Bir süreden sonra,hayat denilen masala o kadar inanmıştım ki,çünkü her haliyle mükemmel görünüyordu ama içine girdiğin an olay bitiyordu aslında.Bu masalda güzel bir kadınla güzel bir aşk yaşadım,güzel dostluklar edinip iyi vakit geçirdim ama sabah olduğumda hep aynı rutinleri yapıyorsam,bu masalın ne anlamı kalırdı?Yine bir gemiye binip bu diyardan gitmek istedim.Tanrının olmadığı her yerde insanlar boy göstermeye başlamışlar gibi.Bu olay Jüpiter’de de geçerli.Keşke bu yazılarımı size teknoloji olmadan,klavyelere dokunmadan,kablolara bağlı kalmadan aktarabilseydim.Keşkeler de içmemizin çoğu sebebi oluyor zaten.Sürekli ama sürekli yaşadığımız Dünyayı kendimizin şekillendirdiğini gerçekten unutuyoruz.Sonra da başımıza gelen iyi ve kötü olayları hep bir şeylere bağlıyoruz ama biz önemsiziz ne de olsa…Of Dünya of,neydik ya biz?Bu oyun da öyle bir oyun ki,hep kaybediyorsun.Kaybetmeye alışmış insanlardan sadece bir tanesiyiz.Geriye kaybedecek ne kaldı?

Norveç’in Issız Aurora Dansı ve Hindistan’ın Kayıp Tapınakları

Bazı yüceltilmiş şeyler vardır.Bu herkese göre değişkenlik gösterebilir.Belki sen gitmek isteyipte gidemediğin,görmek isteyipte göremediğin şeylerini hayalini kuruyorsun hâlâ.Ufkumuz ne kadar açılmak isterse o kadar daraldı aslında.Bir duvarı yıktık diğeri geldi,diğerini yıktık bir diğeri… Bu sürekli uzayacak bir liste miydi, yoksa bunlardan kaçmak mı gerekiyordu?Ya da bir kaçak olup duvarlara sırtımızı mı dönmeliydik?Ya da sadece Kürk Mantolu Madonna gibi sadece o duvarları izlemeli miydik?Peki neden o duvarı hem başarı ile yıkıp hem de mükemmel şekilde gülmeye devam eden insanları gözümüzde bu kadar yüceltiyoruz?Belki de bu soruları gerçekten yalnız insanlara sormalıyız.Ya da zaman akıp giderken bunlara hiç vakit harcamadan bir köşede ölmeyi beklemeliydik.Sahi neydi hayat?Toprak Ana’nın sahip olduğu şu evrene dön bir bak,seni ne mutlu edecek?Sabahtan akşama kadar çalışıp bir parça lüks şeyler ile eve dönmek ise kapatın.Kapatın derken bu yazımı değil,hayatınızı kapatın.Bizler hiç baş kaldırmadan,hiç bir şey söylemeden,geniş kitleler ile yaşamaktan memnun durumdayız.Peki gerçekten varoluşsal sebebimiz çalışmak mı,yoksa zamanın behrine kapılıp gitmek mi?Hepimizin bir ‘karat’ olduğunu unutmayalım.Karat derken,hepimizin değerli olduğu gerçeğini değiştirmemeliyiz.Sadece kendin için iyi şeyler yapmaya bak lütfen,daha sonra,öncelikle kendine ve daha sonra da çevrene gerçekten iyi geldiğini görebileceksin.Ya da yaptığın işi tam manası ile yapabileceksin.Her şeyden önce kendini unutmayacaksın.

-Salvator